تبلیغات
امام علی علیه السلام (تبارک الله احسن الخالقین) - خطبه (193)

اى رسول خدا، از من و دخترت بر تو سلام باد كه در جوار تو آمد، و به سرعت به تو ملحق شد. اى رسول حق، از دورى دختر برگزیده ات شكیبایى ام كم شد، و طاقتم از دست رفت، جز آنكه مرا در فراق عظیم تو، و سنگینى مصیبتت جاى تسلیت (در مصیبت فاطمه) است. زیرا من بودم كه با دست خود تو را در آغوش خاك جاى دادم، و سرت بر سینه من بود كه روح پاكت از قفس تن پرید.

 ما از خداییم و به خدا بازمى گردیم. راستى كه امانت بازگردانده شد، و گروگان دریافت گردید. اما غصه من ابدى است، و شبم قرین بیدارى است تازمانى كه خداوند براى من جایگاهى راكه تو درآن اقامت دارى اختیار كند. به زودى دخترت از همدستى امت براى ستم بر او به تو خبر خواهد داد، در پرسیدن از او اصرار كن، و خبر اوضاع را از او بخواه; در حالى كه بین ما و تو فاصله زیادى نشده و زمانه از یادت خالى نگشته این همه ستم به ما شد. به هر دو نفر شما سلام باد سلام وداع كننده نه سلام رنجیده خاطر دلتنگ. اگر از كنار مرقدت بروم نه از باب ملالت است، و اگر بمانم نه از جهت بدگمانى به آنچه خداوند به صابران وعده داده است