تبلیغات
امام علی علیه السلام (تبارک الله احسن الخالقین) - خطبه (202)

از آثار اقتدار عظمتش، و شگفتى لطائف آفرینشش، اینكه زمین خشك را از آب دریاى عمیق و متراكم كه امواج درهم شكننده است به وجود آورد، سپس از آن آب طبقاتى آفرید، آن گاه هفت آسمان را بعد از آنكه به هم پیوسته بود از آن باز كرد، آسمانها به فرمان او خود را نگاه داشتند و براندازه اى كه براى آنها مقرر فرموده بود برپا شدند، و زمینى را كه آب روان سبزرنگ آن را حمل مى كند و دریاى مسخّر شده آن را برمى دارد استوار و پابرجا نمود، دریایى كه در برابر امرش خاكسار و در مقابل هیبتش تسلیم، و جریانش از خشیت او متوقف است. تخته سنگهاى عظیم، و تپه هاى بلند و كوههاى زمین را آفرید، و آنها را در جاى خود ثابت نمود، و در قرارگاهشان مستقر كرد.

قلّه كوهها در فضا بالا رفت، و ریشه آنها در آب قرار گرفت. كوهها را از زمینهاى هموار برافراشت، و پایه هاى آن را در پشت اطراف زمین و مراكزى كه برقرارند فرو برد، قله ها را بالا برد، و بلندیهاى آن را طولانى نمود، و كوهها را ستون زمین ساخت، و چون میخ هایى بر آن كوبید، پس زمین متحرك ساكن شد از اینكه ساكنانش را به اضطراب اندازد، یا بار گرانش را در خود فرو برد، یا از جاى خود منحرف شود. منزه است خداوندى كه زمین را پس از موج زدن آبهایش نگاه داشت، و آن را پس از رطوبت اطرافش خشك نمود، و آن را براى خلق خود بستر آرام، و فرش گسترده قرار داد، آن هم روى دریاى عمیق ساكنى كه بى جریان است، و ایستاده و بى حركت مى باشد، كه بادهاى سخت آن را زیر و رو و این سو و آن سو مى كند، و ابرهاى پر باران آن را به جنبش مى آورد، «همانا در این آثار براى اهل خشیت عبرت و پند است.»